Tüm hayatını anlatmış: Lucescu’nun yıllar evvel verdiği o röportaj

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Romanya Futbol Federasyonu, kalbindeki ritim bozukluğu nedeniyle tedavi gördüğü hastanede ağır bakıma alınan teknik yönetici Mircea Lucescu’nun hayatını kaybettiğini duyurdu.

Lucescu’nun hayata gözlerini yummasıyla daha evvel verdiği bir röportaj yine gündem oldu. 

Verdiği röportajda hayatını anlatan efsane teknik adam, mesleğine dair bilinmeyenleri de açık bir lisanla paylaşmıştı.

İşte Mircea Lucescu’nun o açıklamaları: 

MİRCEA LUCESCU NASIL BİR FUTBOLCUYDU?

“Harika ortalar yapan bir kanattım; bu sayede Georgescu Altın Ayakkabı’yı kazandı. Dinamo Bükreş’te 10 yıl oynadım, ulusal ekibe yükseldim ve 1970’te Pelé’nin Brezilya’sına karşı Romanya’nın kaptanıydım. Fluminense’de oynamam için de davet aldım. Maracana’daki bir dörtlü turnuvada fark edilmiştim: Romanya, Flamengo, Vasco da Gama ve Independiente. Turnuvanın en düzgün oyuncusu seçildim, ödül olarak bana bir oto teybi verdiler. Sonra 1977’de Bükreş’te sarsıntı oldu…”

“Evimiz yıkıldı, kaçmak zorunda kaldım. Hunedoara’da bana yardım ettiler, ben de onlara yardım ettim: hem futbolcu hem teknik yönetici oldum. Herkesin oynattığı futbola ahenk sağlamadım, kendi zihniyetimi geliştirdim. Birinci şey: eğitim, her düzeyde. Sonra disiplin; zorla dayatılan değil, hürmete dayalı bir disiplin. Akabinde kültür: gençleri müzelere, tiyatrolara, fabrikalara götürüyordum; dünyayı anlamaları gerekiyordu. Son olarak taktik ve farklı çalışma metotları. Çok atakçı bir futbol oynatıyordum: topa sahip olma, koşu yolları, alan yaratma, pres, gerekirse taktik faul… Bugün yapılanları ben 50 yıl evvel yapıyordum.”

ÇAVUŞESKU PERİYODUNDA FUTBOL NASILDI?

“Dinamo ile ligi kazanmam mümkün değildi; Steaua’da onun oğlu vardı. Üstelik durumum hassastı zira birebir vakitte ulusal ekibi da çalıştırıyordum. Orada da bildiğimi okudum: çabucak taşra kulüplerinden 3-4 genç oyuncuyu takıma aldım. Herkes bana karşıydı, bu yüzden bir hazırlık maçı organize ettik: benim grubum, gazetecilerin seçtiği Bükreş’in en uygun oyuncularından oluşan bir ekibe karşı. Onları 3-1 yendik. O vakit fikirlerimin işe yaradığını anladılar. 1984 Avrupa Şampiyonası elemelerine hazırlanmak için ekibi Güney Amerika’ya götürdüm: Arjantin, Şili, Peru ile oynadık; El Salvador’da ihtilal vardı ve gece koşmak zorunda kaldık… Ancak bu bize çok şey kattı. Elemelerde kümesi kazandık, dünya şampiyonu İtalya’yı da yenerek. 1986’da vazifeden alındım, üç yıl sonra Çavuşesku düştü ve ben lig ile kupayı kazandım. Haberi aldığımda nerede olduğumu biliyor musun?”

“Cagliari’deydim, Anconetani’nin davetlisi olarak İtalya–Arjantin maçındaydım. Sonunda onun ısrarlarını kabul ettim, hoşuma gitmişti. Ancak onunla çalışmak zordu; her vakit başrolün kendisi olmasını isterdi. Alana tuz döktüğü hâlini hatırlıyor musunuz? Onunla ilgili çok hoş anılarım var: sevinçli bir adamdı, koyu bir Katolikti, Pisa’daki Piazza dei Miracoli’de hiçbir ayini kaçırmazdı. Cömertti de: Montecatini’de yapılan her kampta oyunculara birer ikram verirdi. Fakat parayı da kazanmak isterdi: ayda bir oyuncumu satardı, sonra da beni kapının önüne koydu.”

VE ORADA BRESCİA DEVREYE GİRDİ

“Corioni beni istiyordu fakat Standard Liège ve Porto’dan da teklifler vardı. Bunun üzerine eşimle ve oğlumla üç küçük kâğıt hazırladık, kura çektik. Ancak çekiliş anında bir tanesi eksikti, garipti. İki gün sonra onu bir ayakkabının altına yapışmış halde buldum: Brescia. Bir baht işaretiydi.”

CORİONİ, EFSANE LİDERLERİNDEN BİR DİĞERİ

“Sezgileri inanılmaz olan bir adamdı. İtalya futbolda ‘kolonilerle’ yaşar: Milan’da Hollandalılar, Inter’de Almanlar, Cagliari’de Uruguaylılar… Ben de onu ‘Rumen’ Brescia’yı kurmaya ikna ettim. Real Madrid’de keyifli olmayan Hagi’yi aldık. Bana güvendi, akla yatkın bir karar verdi; iki yıl sonra harikulade bir Dünya Kupası oynadı ve Cruijff onu Barcelona’ya çağırdı. Corioni’nin hoş yanı şuydu: onunla birlikte genç oyuncuları parlatabiliyordum; o da mutluydu zira sonra satıyordu. Ipswich’e karşı Anglo-İtalyan Kupası’ndaki 2-1’lik maçta Pirlo’yu 16 yaşında alana sürdüm. Bir top kaybetti ve skor 2-2 oldu. Sonra da Luzardi ile arbede etmek zorunda kaldım; beni ‘çocuğu oyuna almakla’ suçladı…”

SIRADA MORATTİ VAR

“Gerçek bir beyefendi. Beni grupta tutmaya çalıştı lakin o Inter’de 10 oyuncunun mukavelesi bitiyordu ve Moratti, sonraki yıl Lippi’yi alacağını etrafına duyurmuştu; bu da benim için sorun yaratıyordu. Tekrar de Moratti kulübün ruhudur; onun sevgisini hissedersiniz. Futbolun büyük ailelerin elinde olduğu altın bir periyodun simgesidir. Bugün artık o denli değil: fonlar, iştirakler, yabancılar… Evet futbol oynanıyor, transfer yapılıyor lakin cümbüş olan futbol artık bir olaya dönüştü.”

AMA O INTER’İN ATAK HATTI

“Baggio, Djorkaeff, Recoba, Ronaldo, Zamorano… Moratti forvetlere âşıktı. Birkaç güçlü savunmacı da alsaydı, kim bilir o Inter neler kazanırdı. Ronie ile eksiksiz bir alakam vardı: Bir arkadaşım bana Sicilya’dan portakal getirirdi, ben de onlardan biraz verirdim; o da karşılığında bana Brahma biraları getirirdi.”

AKHMETOV, SHAKHTAR HAYALİNİN MİMARI

“Ona şunu söylüyorum: büyük bir kadro kurmadan evvel büyük bir futbol oynamamız gerekiyor. Yıldızlar istemiyorum, yetiştirilecek yetenekler istiyorum; Brezilyalıları da çok âlâ tanıyorum. Neymar’ı ve Casemiro’yu görüyorum, fevkalade oyuncular lakin bana alınamayacaklarını söylüyorlar. Pekala öbürleri? Douglas Costa, Teixeira, Fernandinho geliyor. Shakhtar’ın çok para kazandığı ve bir oyuncuyu sattığında hazırda onun yerini alacak bir diğerinin bulunduğu bir sistem kuruyoruz. Akhmetov bunu kendisi için yapmıyor, her şeyi kadroya yatırıyor. Avrupa’nın en hoş stadyumunu yapıyor, devleri yeniyoruz; genç, güçlü bir ekibiz, çok yeterli futbol oynuyoruz. UEFA Kupası’nı kazanıyoruz ve her yıl aşağı üst Şampiyonlar Ligi’nde çeyrek finale kadar geliyoruz. Doğu Avrupa’dan bir grubu bu düzeyde yasallaştırmanın ne kadar güç olduğunu biliyor musun? Donbass’taki savaş çıkmasaydı, tahminen bir gün Şampiyonlar Ligi’ni bile kazanabilirdik. Akhmetov kusursuz bir lider; öğrenmek istiyor, maçlardan sonra yemeğe ya da karaoke’ye gideriz zira müzik söylemeyi sever; futboldan, hayattan konuşuruz.”

BİRKAÇ YIL SONRA EZELİ RAKİP DİNAMO KİEV’İN BAŞINDA

“Beni arıyorlar; dostça birkaç tavsiye isteyeceklerini sanıyorum ama benden, ligi 23 puan farkla kaybetmiş kadrosu almamı istiyorlar. Kabul ediyorum ve tıpkı oyuncularla bu kez ligi 11 puan farkla kazanıyorum. Bir gün ‘30 milyon euro girdi, kimi alalım?’ diyorlar. Yanıtım şu oluyor: kimseyi. Onun yerine yeni bir spor salonu yapın ve altyapı için minibüsler alın. Kalıcı olan transferler bunlardır.”

1970’TE MAÇ SONUNDA PELÉ İLE DEĞİŞTİRİLEN O FORMA

“Hâlâ duruyor. Toprak ve çamur içinde. Hiç yıkamadım. Çerçevelettim, bir müzede sergileniyor.”